راديو ادبيات عامه...بفرماييد!   

شنوندگان عزيز جواب ضرب المثل های هفته ی پيش را خدمتتون اعلام می کنم:

يکی می مرد ز درد بی نوايی - يکی می گفت خاله زردک می خواهی؟ اين به اين معناست که مثلن من می گم دارم دوا درمون می کنم که از اخته گی در بيام اون وقت تو می گی با همه بعععله با ما نع؟....

اون يکی ضرب المثل هم که من عاشق شم و مورد استفاده ی رانندگان عزيز کاميونه می گه که: شب که شد نترس از تاريکی- دولا که شدی نترس از کلفت و باريکی... يعنی وقتی می دونی گهی که خوردی چه عواقبی داره ديگه فکرشو نکن....

خداحافظ شنوندگان عزيز تا هفته ی بعد.

لینک
   بعد از پاپ   

مگر همه اش چقدر گذشته از آن روز بارانی که سرخوش دويدی زيرچترمن و گفتی"آقا هم بارانی نمی خواهيد؟" شش ماه! چقدر می گذرد از مرگ پاپ که قهقه سردادی که ای وای مگر می شود زنت پاپ ژان پل دوم را نشناسد؟ سه ماه . حالا که زنم همه چيز را فهميده و گذاشته رفته می گويی "بايد رفت پی کسی که زندگی را با امعاء و احشايش می خورد و بنديکت و ژان پل که هيچ ، بروس لی را هم نمی شناسد". 

لینک
   beyond the expressionism   

می گویند حالا همذات پنداری اش روی درجه ی 93 هزار رفته طوری که  دل اش برای همه می سوزد از چمن و گل و بته تا سنجاق قفلی های زنگ زده ی بی کاربرد تا تمام آنهایی که سندرم داون یا فریاد گربه دارند...می سوزد برای گرگ هایی که ناخن شان را می کشند و برای تمام درگذشتگان با وارث و بی وارث از دم و درهم.

 نامبرده وقتی که بچه بود معمولن پیرهنی با طرح های گوتیک می پوشید و با این که مادرش خانم تاج نام داشت ؛ به بچه ی رزماری معروف بوده و با سرود " ای شکسته استخوان از جفای اهرمن" می رقصیده و هری پاترش علی اشرف درویشیان بوده است. 

اگر دیدید شبی از شب های زمستان او را- زود دخل اش را بیاورید چون او موجودی است که ساعت اش را با ساعت همه جا از جده تا شانگ های و جزیره ی موریس تنظیم می کند الا افق تهران و با اين که خطوط اش تیز و پاره کن می باشد – لب خزینه هم می نشیند و با یک منحنی ترد سلام علیک می کند.

 

لینک