مشت مَحلَمی بر ثانیه

اولش هنگامه بود. کمی دیگر که گذشت هنگامه‌جونِ‌من شد. مامانم از وسط مکالمه تلفنی‌اش متوجه شده بود دارد با مادر خواستگار هنگامه صحبت می‌کند. لپ‌های‌مان را از خنده پر کرده بودیم که تا گوشی را می‌گذارد تف‌اش کنیم بیرون. مامان داد زد بیکارید شماها؟ به آدم گوش می‌کنید آدم هول می‌کند. بیکار بودیم. معلوم است که بیکار بودیم.
تابستان‌ها بد می‌گذشت. تعطیلی طولانی بود. تمام طول و عرض خانه را راه می‌رفتم. با نقش تک‌تک کاشی‌ها و سرامیک‌ها قصه ساخته بودم. نمی‌گذشت. قالب بستنی یخی خریده بودیم. ظهرها با برادرم بستنی یخی دوقلو درست می‌کردیم. باز هم نمی‌گذشت. یک روز با شربت آبلیمو، یک روز با شربت آلبالو. حالمان به هم می‌خورد از طعم تکراری‌شان. از دستورنوشته‌ی روی بستنی‌ساز تخطی کرده بودیم بس که خنده‌دار و بد وزن و قافیه بود: شیربریز شکربریز همش بزن بذار تو یخچال/ فوری بستنی می‌ده بخور بکن حال.
بعضی وقت‌ها با برادرم سربه‌سر بچه‌های کم‌زبان‌تر و خجالتی می‌گذاشتیم.خب حوصله که سر می‌رود خباثت خلاقه‌ی آدم گل می‌کند. مثلا مژگان، دختر صدایواش دوست‌مامانم یک بار "مشت محکمی" که از پروژه‌ی شعارزدایی شهرداری از دیوارها جامانده بود، خواند: مَشت مَحلَمی.
- شعار هم پاک شده باشه باید می‌فهمیدی اصلش چی بوده،
- چرا باید روی دیوار بنویسن مشت محلمی؟ خنگول،
- اگه فقط خواستی بخندونیمون که هرهر. مردیم از خنده.
کشتیم دختره را. به هرکه می‌رسیدیم می‌گفتیم که بی‌سواد است و سوتی داده. خجالت می‌کشید. یادم نیست شاید گریه هم می‌کرد.
باز تلفن زنگ زد. مادر کاوه‌جونِ‌من بود که لحن بچه‌محترم‌بدارش مامانم را وادار کرده بود نقشی را بازی کند که طی آن یکی از نُه بچه‌اش تاج‌سر و دردانه معرفی شود. کاری که اصلا کار مادر من نبود. هنگامه فقط از وقتی که رفته بود امریکا، قسم راست مامانم شده بود. همین. احساس تبعیض نکردیم چون بعدش که رویا رفت و بعتر پیمان و بعدترتر بامداد، به نوبت مقسوم‌الیهِ ( می‌دانید که چه می‌خواهم بگویم گیر ندهید) مامان شدند، به جز من که هیچ‌وقت نرفتم.
تابستان‌ها کش داشتند. خیلی. این روزهایم شبیه آن تابستان‌ها می‌گذرند.

/ 9 نظر / 64 بازدید
jack morrison

بستنی نمی شدن توله سگا!می شدن شیر یخ زده یشیرین!

فرزانه

فروغ خانم جونِ من تو مقسوم الیه خودمی هرجا که باشی [ماچ]

مری

زیبا بود. این عمردراز فس فسی...

رضا

خوب بود، خیلی چرا بیشتر نمی نویسی فروغ؟

مهسا یعنی مثل ماه

مامان من هرجا نشست از خواهرم گفت و فوق روانشناسیش و خارجه بودنش! مامانه دیگه...چه میشه کرد حرفی از من؟ هیچوقت نشد.

ترانه

نوشته هایتان را دنبال میکنم. من را یادتان می آید؟ خودم دقیقا یادم نمی آید اولین و هم آخرین بار چه موقع بود که اینجا کامنت گذاشتم. و دعوا مرافعه بیجا راه افتاد. حالا آمدم بگویم که نوشته های جدیدتان قشنگ است. بنظر من پیرزن غرغرو پرمدعا و فضول. خودتان متوجه تغییر ذهنیت نوشته ها یتان شده اید؟انگاری یک بندهایی شل شده. بندهای دست و پا گیر و بیخود. و من کیف میکنم از نوشته های بدون بندبازی .

فاطیما

این نوشته ها این داستانک ها یه چیزی یه چیز خاصی نان استاپ 5 6 تا خواندم

یلدا

من از وقتی اینو خوندم نوستالژی بستنی یخی دست ساز ولم نمیکنه. من و خواهرم به تکنولوژی ساخت بستنی یخی چند رنگ دست پیدا کرده بودیم.